დავით ფოცხიშვილი: „თავი იჩინა პრობლემებმა, რაც საქართველოშიც იყო - როცა იძულებული ხარ შენ ყველა გადასახადი პატიოსნად გადაიხადო და ამ დროს იმპორტზე პროდუქციას ვიღაცა დაბალი ფასის ინვოისით შემოიტანს, მერე ნაღდ ფულზე ვაჭრობს. ასეთთან კონკურენციას ვერ გასწევ“.

ზაზა კანდელაკი: „2013 წელს შტაბმა მიიღო გადაწყვეტილება, რომ უნდა ჩამოყალიბებულიყო სრულფასოვანი ფილიალი შუა აზიაში. ეს ფილიალი მე ჩამოვაყალიბე, გავხსენი და დღესაც იქ ვარ. ჩვენი საქმიანობის არეალია ყაზახეთი, ყირგიზეთი და უზბეკეთი“.

ამირან ამბროლაძე: „ძალიან ფრთხილად ვარ, როდესაც რომელიმე ბავშვზე მეტყვიან - ის ჰუმანიტარია ან ტექნიკური ტვინი აქვს; ბავშვს უნდა მივცეთ მრავალმხრივად და ჰარმონიულად განვითარების საშუალება, დანარჩენს დრო გვიჩვენებს“.

დავით კოხრეიძე: „ქართული ბიზნესი ძირითადად თვითკმარი რესურსით ვითარდებოდა. ყველაფერი ბიზნესმენის ნიჭზე და მარიფათზე იყო დამოკიდებული. ამიტომ, ყველა ვერ გადარჩა. საბოლოოდ, კონკურენციამ უფრო მეტი გავლენა მოახდინა განვითარებაზე, ვიდრე სხვა ფაქტორებმა“.

გია კორძაძე: „სოფქიმიის შემდეგ უკვე კერძო ბიზნესი წამოვიწყეთ იმავე მიმართულებით. საქმიანობა შეეხებოდა მცენარეთა დაცვის საშუალებების იმპორტს და რეალიზაციას საქართველოში. დღესაც მაგ საქმეში ვართ და წარმოვადგენთ ერთ-ერთ უმსხვილეს იმპორტიორს“.

ლევან იოსელიანი: „ალეკომ მთხოვა, რომ თუ სურვილი მექნებოდა, მასთან ერთად ვყოფილიყავი. დავთანხმდი, თუმცა ბოლომდე არ მქონდა გააზრებული რაზე ვთანხმდებოდი. შემდგომმა მოვლენებმა აჩვენა, რომ ბევრად რთულ პროცესებში მომიწია გავლა, ვიდრე წარმომედგინა“.

გია ხარჩილავა: „2006-10 წლებში, წალენჯიხაში ერთ-ერთი ყველაზე რეფორმატორული თვითმმართველობა იყო, ძალიან სწრაფად გავაკეთეთ თვითმმართველობის მოდელები არსებული კონსტიტუციის ფარგლებში. წარმატებული და თვალსაჩინო იყო ინფრასტრუქტურის განვითარება“.

ალექსანდრე პოტიომკინი: „ჰამბურგში იყო მსხვილი ამერიკული თამბაქოს კომპანია World Tobacco. მე გავხდი ამ კომპანიის მენეჯერი და ჩემი ამოცანა იყო World Tobacco-ს პროდუქციის სსრკ-ის თამბაქოს ბაზარზე შეტანა, ასევე სხვადასხვა ჯიშის თამბაქოს შესყიდვისა და მიწოდების ორგანიზება“.

ბესიკ წილოსანი: „მერე იყო ომი ცხინვალში. სამხედრო გამოცდილება მქონდა და გვარდიაში წავედი. შემდეგ დაიწყო აფხაზეთის ომი, შავნაბადას ბატალიონში ვიყავი და იქაც წავედით საომრად. სოხუმის დაცემის მერე, 27 სექტემბერს ჩვენც გამოვედით“.

რაულ სურმანიძე: „ბიზნესი მხოლოდ სტაბილურ და მშვიდ გარემოში ვითარდება. ვფიქრობ, ქვეყანაში პოლიტიკური ცხოვრება ისე უნდა წარიმართოს, რომ ამაში რიგითი მოქალაქეების ჩართულობა მინიმუმამდე იქნეს დაყვანილი, ხოლო პროტესტის ფორმატი არ უნდა სცდებოდეს გამოხატვის თავისუფლების ფარგლებს“.

გიორგი თაქთაქიშვილი: „ახლაც გვაქვს მიმდინარე დავები, რომლებიც, მაგალითად, პირადი ჰიგიენისა და თავის მოვლის საშუალებებს ეხება. მათი ყალბი ნიმუშები თბილისში მდებარე მაღაზიებში, სამწუხაროდ დღესაც იყიდება. ამის გამო ვდაობთ, სამართლებრივ ზომებს მივმართავთ“.

პაატა მანჯგალაძე: „2012 წლიდან გურიაში გუბერნატორის მოადგილის მოვალეობას ვასრულებდი და რეგიონულ-ინფრასტრუქტურული პროექტების კოორდინაციას ვახორციელებდი. მაგ დროს მოხდა ხელისუფლების ცვლილება და ბევრი გაიქცა. მიუხედავად სხვადასხვა შეთავაზებისა, მე არსად წავსულვარ“.